Πήλιο
Γιατί έφερα εδώ, φώτο Πηλίου;
Έλα μου, ντε!
Χάλασα τόσο ωραίες φώτο, αρχικά, επειδή φαινόταν το πρόσωπό μου. ( και δεν είμαι ο τύπος, ούτε η ομορφιά, για να πω: "δες με, κόσμε"!)
Εκεί στο κόψιμο, το πρόγραμμα έκανε από λάθος μου μεγένθυση, κι εκεί.... φώναξα τον άντρα μου!
Δεν ήταν μια, δεν ήταν δυο! Άντε, οι σκιές, το δέντρο, σε μια, σε δυο, το αυτοκίνητο έτρεχε. Άλλαζαν τα τοπία και οι σκιές.
Γι' αυτό τις έφερα.
Ίσως κάποτε, ανατρέξω στο θέμα και το αναπτύξω.
Ο άντρας μου... στην αρχή έμεινε κόκαλο, μετά, δεν έβλεπε, μετά μού είπε, αστειευόμενος:
"Θα σε πάω στον γιατρό, πρόσεξε!"
Οπότε, πάνε οι καθρέφτες! Τους έκοψα όλους, εκτός από μία που ελπίζω να φαίνεται και αύριο και με άλλα γυαλιά και χωρίς γυαλιά!
Αν οι γιατροί τα "έβλεπαν" όλα, καλά θα ήταν!
Δεν θα υπήρχαν τα ανεξήγητα.
Ένα χαπάκι και θα έστρωναν οι φωτογραφίες, όπως και η ζωή!
