Ταμένο blog...
στίγματα κάποιων στιγμών
και θαυμάτων

Δευτέρα, 21 Αυγούστου 2017

Παναγία Ξενιά: Την Τρίτη 22 Αυγούστου στις 19:00 θα συνδεθούμε δορυφορικά προκειμένου να μεταδώσουμε τον Μέγα Πανηγυρικό Εσπερινό καθώς και

Η Εκκλησιαστική Τηλεόραση στην Ι.Μ. Παναγίας Κάτω Ξενιάς για την απόδοση της Κοιμήσεως της Θεοτόκου
Στην απόδοση της εορτής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου η Εκκλησιαστική Τηλεόραση ECTV θα δώσει την δυνατότητα στους όπου γης τηλεθεατές της να παρακολουθήσουν τις λατρευτικές συνάξεις που θα τελεσθούν στην πανηγυρίζουσα Ι. Μονή Παναγίας Κατω Ξενιάς της Ι. Μητροπόλεως Δημητριάδος.
Την Τρίτη 22 Αυγούστου στις 19:00 θα συνδεθούμε δορυφορικά προκειμένου να μεταδώσουμε τον Μέγα Πανηγυρικό Εσπερινό καθώς και τα Εγκώμια προς την Υπεραγία Θεοτόκο τα οποία θα ψαλούν ενώπιον της ι. εικόνας Της.
Την επομένη, Τέταρτη 23 Αυγούστου, στο πρωί στις 07:30 θα συνδεθούμε με τον ίδιο τόπο για να μεταδώσουμε την αρχιερατική Θ. Λειτουργία της μεγάλης εορτής.
Στους εορτασμούς θα προεξάρχει ο οικείος ποιμενάρχης, μητροπολίτης Δημητριάδος και Αλμυρού Ιγνάτιος.
Οι μεταδόσεις θα πραγματοποιηθούν από το επίσημο κανάλι μας www.youtube.com/ectvgr
Μου αρέσει!Δείτε περισσότερες αντιδράσεις
Σχολιάστε

Κυριακή, 20 Αυγούστου 2017

Καλλίνικος Δ΄ Κωνσταντινουπόλεως

  1. Καλλίνικος Δ΄ Κωνσταντινουπόλεως

    Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
    Καλλίνικος Δ΄ Κωνσταντινουπόλεως
    Γέννηση
    Θάνατος
    Ιδιότητα ιερέας
    Αξίωμα Οικουμενικός Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως
    Ο Καλλίνικος Δ΄[1] (κατά κόσμον Κωνσταντίνος Μαυρίκιος, 1713 - 1792) ήταν Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως για μικρή χρονική περίοδο το 1757.

    Πίνακας περιεχομένων

    Η ζωή του

    Γεννήθηκε στη Ζαγορά το 1713[2]. Ήταν δευτερότοκος γιος του Χατζή - Δημητρίου Μαυρικίου και της «κυράτζας Κλουνώ». Αφού μαθήτευσε στη Σχολή της Ζαγοράς, σε ηλικία δεκαπέντε ετών αναχώρησε για την Κωνσταντινούπολη, για να συνεχίσει τις σπουδές του.
    Το 1740 χειροτονήθηκε διάκονος και μετά από δύο χρόνια έγινε Μέγας Πρωτοσύγκελος. Το 1743, σε ηλικία μόλις τριάντα ετών, χειροτονήθηκε Μητροπολίτης Προϊλάβου (Βραΐλας). Αρχικά εξελέγη Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως το 1743. Όμως η πολύ ταραγμένη κατάσταση των τότε Εκκλησιαστικών πραγμάτων τον οδήγησαν στην εξορία, χωρίς να πατριαρχεύσει, πρώτα στη Λήμνο και αργότερα στην Αίγυπτο, στη Μονή του Σινά, μετά από μια επανεκλογή του το 1757, μετά την οποία πατριάρχευσε από τις 6 Ιανουαρίου ως τις 27 Ιουλίου του έτους αυτού. Αιτία της καθαίρεσής του ήταν η θέση που υιοθέτησε στην έριδα που είχε ξεσπάσει την εποχή εκείνη για το ζήτημα του αναβαπτισμού των αλλοδόξων χριστιανών. Εξορίστηκε με σουλτανικό ορισμό που πέτυχαν οι οπαδοί του αναβαπτισμού.
    Αποσύρθηκε στην ιδιαίτερη πατρίδα του, όπου ασχολήθηκε με τη συγγραφή και την ανασυγκρότηση της τοπικής Σχολής. Έργα του είναι «Το νέον εξομολογητήριον», «Εγχειρίδιον κατά αιρέσεων», «Κατάλογοι Πατριαρχικοί», κ.ά. Στη βιβλιοθήκη του χωριού του κληροδότησε ολόκληρη την προσωπική του βιβλιοθήκη και τα χειρόγραφά του. Πέθανε εκεί το 1792 σε ηλικία 79 ετών.

    Παραπομπές


  2. Αναφέρεται ως Καλλίνικος Γ΄ από αυτούς που δεν συναριθμούν στους Πατριάρχες τον Καλλίνικο Γ΄, ο οποίος πέθανε στο άκουσμα της εκλογής του και δεν πρόλαβε να ενθρονιστεί. Βλέπε και: Εγκυκλοπαίδεια Μείζονος Ελληνισμού

  3. Νίκου Διαμαντάκου, Ζαγοριανοί ιεράρχες και άλλοι κληρικοί, έκδοση Δήμου Ζαγοράς, 2007, ISBN 978-960-86906-2-2

Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΣ Γ'(Δ')ΚΑΙ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΟΥ ΑΝΑΒΑΠΤΙΣΜΟΥ

Ο ΟΙΚΟΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΣ Γ'(Δ')ΚΑΙ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΟΥ ΑΝΑΒΑΠΤΙΣΜΟΥ
ΜΕ ΤΗ ΔΙΑΤΡΙΒΗ ΑΥΤΗ ΓΙΝΕΤΑΙ ΓΝΩΣΤΟΣ Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΣ Γ'. δΖΗΣΕ ΤΟΝ 18Ο ΑΙΩΝΑ. ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ ΣΤΗ ΖΑΓΟΡΑ ΠΗΛΙΟΥ ΚΑΙ ΣΠΟΥΔΑΣΕ ΣΤΗΝ ΚΩΝ /ΠΟΛΗ. δΓΙΝΕ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΠΡΟΙΛΑΒΟΥ ΤΟ 1743 ΚΑΙ ΤΟ 1757 ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ. ΛΟΓΩ ΤΗΣ ΕΡΙΔΑΣ ΤΟΥ ΑΝΑΒΑΠΤΙ ΣΜΟΥ ΕΞΟΡΙΖΕΤΑΙ ΠΡΩΤΑ ΣΤΗ ΛΗΜΝΟ ΚΑΙ ΕΠΕΙΤΑ ΣΤΟ ΣΙΝΑ ΑΠ' ΟΠΟΥ ΔΡΑΠΕΤΕΥΣΕ. ΕΠΕΣΤΡΕΨΕ ΣΤΗΝ ΚΩΝ/ΠΟΛΗ. ΑΘΩΩΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΝΟΔΟ ΚΑΙ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΘΗΚΕ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΤΟΥ ΖΑΓΟΡΑ ΟΠΟΥ ΚΑΙ ΠΕΘΑΝΕ ΤΟ 1791. ΕΥΕΡΓΕΤΗΣΕ ΤΗ ΓΕΝΕΤΕΙΡΑ ΤΟΥ ΠΟΛΛΑΠΛΩΣ, ΗΘΙΚΑ, ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ, ΥΛΙΚ. ΠΡΩΤ ΟΣΤΑΤΗΣΕ ΣΤΗΝ ΙΔΡΥΣΗ ΣΧΟΛΕΙΩΝ ΚΑΙ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΚΟΙΝΟΦΕΛΩΝ ΕΡΓΩΝ. ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΑ: 1) ΑΝΤΙΓΡΑΦΕΣ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΕΡΓΩΝ 2) ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΕΡΓΑ: Α) ΙΣΤΟΡΙΚΑ Β) ΔΟΓΜΑΤΙΚΑ Γ) ΥΜΝΟΙ Δ) ΛΟΓΟΙ Ε) ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ΣΤ) ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ. Β) ΕΡΕΥΝΗΣΑΜΕ 46 ΚΩΔΙΚΕΣ ΤΗΕ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ ΖΑ ΓΟΡΑΣ. ΔΙΟΡΘΩΝΟΥΜΕ ΚΑΙ ΣΥΜΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ ΠΡΟΓΕΝΕΣΤΕΡΟΥΣ ΚΑΤΑΛΟΓΟΥΣ ΚΩΔΙΚΩΝ ΤΟΥ. ΑΝΕΥΡΙΣΚΟΥΜΕ ΕΡΓΑ ΤΟΥ ΘΕΩΡΟΥΜΕΝΑ ΑΠΟΛΕΣΘΕΝΤΑ. ΔΙΟΡΘΩΝΟΥΜΕ ΛΑΝΘΑΣΜΕΝΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΑΛΛΩΝΕΡΕΥΝΗΤΩΝ. ΠΑΡΑΘΕΤΟΥΜΕ ΝΕΕΣ ΣΗΜΑΝΤΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ. Γ) ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΤΑΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΑΤΗ ΜΟΡΦΗ ΤΗΣ ΝΕΩΤΕΡΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ: ΦΩΤΙΣΜΕΝΟΣ ΚΛΗΡΙΚΟΣ, ΖΗΛΩΤΗΣ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝΔΟΓΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΣΦΟΔΡΟΣ ΑΝΤΙΠΑΛΟΣ ΤΩΝ ΛΑΤΙΝΩΝ. ΓΕΝΝΑΙΟΣ, ΦΙΛΟΓΕΝΗΣ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΗΣ, ΕΝΑΡΕΤΟΣ, ΕΛΕΗΜΩΝ ΠΟΛΥΜΑΘΗΣ ΚΑΙ ΠΕΠΑΙΔΕΥΜΕΝΟΣ ΥΠΗΡΕΤΗΣΕ ΤΟ ΓΕΝΟΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΟΣΟ ΛΙΓΟΙ ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ.

«Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΣ Γ΄ ΑΠΟ ΤΗ ΖΑΓΟΡΑ" - Γ. Σούρλας


Ζαγορά, 22-4-2007

ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΣΟΥΡΛΑ:

«Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΣ Γ΄ ΑΠΟ ΤΗ ΖΑΓΟΡΑ

- 250 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΘΡΟΝΙΣΗ»

2007-04-22-kallinikos-250-xronia-1
Πέρασαν 250 χρόνια από τότε που ο γιος του Ζαγοριανού Χατζηδημήτρη Μαυρίκιου, ο Κωνσταντίνος (Καλλίνικος), εξελέγη Οικουμενικός Πατριάρχης στην Κωνσταντινούπολη.
Έστω και με καθυστέρηση τόσων ετών, συνήλθαμε σήμερα εδώ στον ιερό χώρο, στο Ναό του Αγίου Γεωργίου για να προσευχηθούμε για τον Πατριάρχη, να τον τιμήσουμε για την προσφορά του στην εκκλησία μας, στα γράμματα και ιδιαίτερα στη Ζαγορά.
Σήμερα από εδώ, την επόμενη Κυριακή στο Βόλο ξεκινάμε μια προσπάθεια ενημέρωσης για την κορυφαία και πολύπαθη αυτή προσωπικότητα με τον Μητροπολίτη μας κ. Ιγνάτιο και τον συγγραφέα Αγαμέμνονα Τσελίκα.
Με την βοήθεια του Μορφωτικού Ιδρύματος της Εθνικής Τράπεζας και προσωπικά τον συγγραφέα του πρώτου τόμου για τον Πατριάρχη κ. Τσελίκα θα προχωρήσει η μελέτη και η αξιοποίηση των αυτογράφων κωδικών του, η καταγραφή και παρουσίαση όλων των δραστηριοτήτων και της προσφοράς του.
Πρέπει να γίνουν πολλά ακόμη, να εγκατασταθεί μια έκθεση με τα ιερά σκεύη, τα άμφια, τα χειρόγραφα και όλα τα αντικείμενα του Πατριάρχη. Επιβάλλεται να φιλοτεχνηθεί μια προτομή που να δεσπόζει στην πλατεία της Ζαγοράς. Να συντηρηθεί η βρύση του Πατριάρχη στη συνοικία της Μεταμόρφωσης. Επίσης να βρεθεί ο τάφος του Πατριάρχη.
Το Διεθνές Ινστιτούτο Διαβαλκανικής Συνεργασίας «Ρήγας Βελεστινλής» και εγώ προσωπικά που έχω την τιμή να προεδρεύω θα είμαστε συμπαραστάτες στην Δημοτική Αρχή στην προσπάθεια αυτή.
Οφείλουμε να συμβάλουμε όλοι έτσι ώστε η Ζαγορά εκτός από τουριστικό κέντρο να αναδειχθεί σε σπουδαίο πνευματικό κέντρο. Πρέπει να γίνει γνωστό σε όλους εδώ στη Ζαγορά, στη Μαγνησία στην Ελλάδα, ότι γεννήθηκαν και έδρασαν σπουδαίες προσωπικότητες.
Εκτός από τον Καλλίνικο ανήλθαν στα ύπατα αξιώματα της Ιεροσύνης και άλλοι Ζαγοριανοί όπως:
- Ο Προκόπιος, (Παν. Σισμάνης) εξελέγη Πατριάρχης Ιεροσολύμων το 1787
- Ο Διονύσιος, (Διονύσης Παρδάλης) χειροτονήθηκε Μητροπολίτης Κυνουρίας το 1812 και μυήθηκε στην Φιλική εταιρεία το 1820.
- Ο Ματθαίος, (από οικογένεια Σισμάνη) χειροτονήθηκε Επίσκοπος Σκιάθου και Σκοπέλου το 1778.
- Ο Δοσίθεος, Επίσκοπος Σελευκίας. Με πρωτοβουλία του μεταφέρθηκε η κάρα του Αγίου Λαυρεντίου στον ΄Αγιο Λαυρέντιο το 1800.
- Ο Φιλόθεος, Επίσκοπος Φαρσάλων είναι ο αρχαιότερος από τους Ζαγοριανούς Ιεράρχες.
Η Ζαγορά υπήρξε ακόμη γενέθλια γη σπουδαίων πολιτικών, διανοούμενων, εμπόρων, ευεργετών, πατριωτών. Ζαγοριανοί εντάχθηκαν στον Ιερό Λόγο και πολέμησαν υπό τον Αλέξανδρο Υψηλάντη το 1821 και έπεσαν μαχόμενοι στο Δραγατσάνι για την αποτίναξη του τουρκικού ζυγού
Ζαγοριανός ήταν ο ιδρυτής του Παντοίου Πανεπιστημίου.
Δεν γνωρίζω αν τόσοι πολλοί σπουδαίοι σε μια τόσο μικρή περιοχή όπως η Ζαγορά διέπρεψαν αλλού.
Η διαπίστωση αυτή με οδήγησε σε σκέψη και απόφαση να εκπονήσω μια μελέτη που να συμπεριλαμβάνονται αυτές οι φυσιογνωμίες οι πρωτοπόροι της Ζαγοράς και πρώτα ο Θεός θα παρουσιάσω το καλοκαίρι εδώ στη γενέτειρα τους.
Πρέπει να διασώσουμε και να αναδείξουμε τα ιστορικά μνημεία στη Ζαγορά.
Να διασωθεί και να αξιοποιηθεί το σχολείο του Ρήγα το ξακουστό ως «Ελληνομουσείο». ΄Ηδη, εξασφαλίσθηκαν οι πιστώσεις για την μελέτη και την αναπαλαίωση.
Να αξιοποιηθούν τα κληροδοτήματα.
Το Πάντειο Πανεπιστήμιο στη μνήμη του Ζαγοριανού δωρητή Πάντου έχει προγραμματίσει έντονη παρουσία και δραστηριότητες πνευματικού χαρακτήρα στη Ζαγορά.
Θησαυρός ανεκτίμητος η βιβλιοθήκη της Ζαγοράς, η συγκρότηση της οποίας άρχισε το 1762 από τον Ζαγοριανό Πρίγκο και συμπληρώθηκε αργότερα με τα έντυπα και χειρόγραφα που δώρισε ο Πατριάρχης Καλλίνικος.
Ο Πατριάρχης εκτός από τα σπουδαία έντυπα και χειρόγραφα, μας άφησε και μια σπουδαία παρακαταθήκη.
Να δίνουμε προτεραιότητα στην παιδεία.
Ότι αξίζει και το υστέρημά μας να το δώσουμε για την μόρφωση των νέων μας, γιατί όπως έλεγε και ο Ρήγας Βελεστινλής «εκ των γραμμάτων γεννάται η προκοπή, με την οποίαν λάμπουν τα ελεύθερα έθνη».
Ο Πατριάρχης Καλλίνικος φροντίζει να χτιστούν σχολεία, και όχι μόνο, αυτός ανέλαβε την μισθοδοσία των δασκάλων, παρά τις δυσκολίες τις οικονομικές, για να επιβιώσει. Άλλωστε, πέθανε σε απόλυτη φτώχια.
Γι΄ αυτή την εξέχουσα προσωπικότητα πρέπει να μάθουμε να διδαχθούμε περισσότερα, να τον τιμήσουμε. Να πούμε στους νέους της Ζαγοράς και σε όλους ότι πρέπει να είναι περήφανοι για τους προγόνους τους και πρέπει να ανταποκριθούν στις προσδοκίες τους για την πατρίδα και την ανθρωπότητα.
Φέτος η Ζαγορά γιορτάζει διπλά αφού:
Συμπληρώνονται 250 χρόνια από την ενθρόνιση του Πατριάρχη Καλλίνικου Γ΄.
Συμπληρώνονται 250 χρόνια από τη γέννηση του Ρήγα στο Βελεστίνο και που μαθήτευσε στη Ζαγορά.
Το γεγονός αυτό υπαγόρευσε την συνδιοργάνωση των εκδηλώσεων από τον Δήμο και το Διεθνές Ινστιτούτο Διαβαλκανικής Συνεργασίας Ρήγας Βελεστινλής.
πηγή


Ευχαριστίες στον κ. Χαράλαμπο Μπούσια, τον Υμνογράφο

**
ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΩΣ ΖΑΓΟΡΑΣ.ΤΕΛΕΙΩΝΩΝΤΑΣ ΟΙ ΠΡΏΤΕΣ ΛΑΜΠΡΕΣ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΈΣ ΕΚΔΉΛΩΣΗΣ ΣΤΗΝ ΜΝΉΜΗ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΟΡΟΥ ΔΑΝΙΗΛ ΤΟΥ ΕΚ ΖΑΓΟΡΑΣ ΘΈΛΩ ΝΑ ΕΚΦΡΆΣΩ ΑΠΌ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΆ. ΜΟΥ ΤΗΣ ΘΕΡΜΕΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΕΣ ΣΤΟΝ ΚΑΘΗΓΗΤΉ ΚΥΡΙΟ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟ ΜΠΟΥΣΙΑ ΜΕΓΑ ΥΜΝΟΓΡΑΦΟΥ ΤΗΣ ΤΩΝ ΑΛΈΞΑΝΔΡΕΩΝ ΕΚΚΛΗΣΊΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΓΓΡΑΦΉ ΤΗΣ ΑΚΟΛΟΥΘΊΑΣ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΣΎΖΥΓΟ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΙΕΡΆ ΠΑΝΗΓΎΡΗ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ.

*










Μεταμόρφωση Σωτήρος Ζαγοράς: Εορτασμός Οσίου Δανιήλ και Αποκαλυπτήρια τύμβου Οικ. Πατριάρχη Καλλίνικο Γ΄



























Λαμπρός εορτασμός για πρώτη φορά στην μνήμη του ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΟΡΟΥ ΔΑΝΙΗΛ ΤΟΥ ΕΚ Ζαγορας στον Ιερο. Ναο Μεταμόρφωσεως Ζαγορας.Και τα αποκαλύπτήρια τυμβου για τον Οικουμενικο Πατριάρχη Καλλίνικο Γ. τον εκ ΖΑΓΟΡΑΣ.

Τρίτη, 15 Αυγούστου 2017

Νοσοκομείο Βόλου: Τι κρίμα, να μη «γιατρεύεται» η Πίστη!




































Νοσοκομείο Βόλου: Τι κρίμα, να μη «γιατρεύεται» η Πίστη!

 Γιορτάζει η Παναγιά μας, σήμερα.

Μάλλον, εμείς οι Έλληνες, οι Ορθόδοξοι, γιορτάζουμε και αύριο την Παναγιά μας.
Παραμονή, χθες, ο περισσότερος κόσμος πήγε εκκλησία, εκτός από εκείνους που –ίσως- πήγαν διακοπές, από εκείνους που δεν θα πήγαιναν, έτσι κι αλλιώς, για δικούς τους δεκτούς λόγους και εκτός κι από μένα, φυσικά!
…Εγώ, που κάποτε δεν άφηνα ακάλυπτη θρησκευτική εκδήλωση της πόλης μας!
Αλλάζουν οι καιροί…
Συμβαίνει και στις καλύτερες οικογένειες!
Συμβαίνει και δεν το πήρε χαμπάρι, όλη η Ελλάδα!
Μέσα σε «όλη», κι εγώ.

Είπα στην Παναγιά, δεν με παίρνει να πάω αλλού, αφού θα Είσαι, έτσι κι αλλιώς, κι εκεί, θα σε ‘φχαριστήσω…

Ετοίμασα το λαδάκι μου, τα σχετικά μου, ήρθε ο άντρας μου και με πήρε και πήγαμε να δούμε έναν γνωστό του (και μου, φίλος δεν λέω εύκολα, τώρα τον γνώρισα, συμπαθέστατος, προσευχήθηκα απ’ την πρώτη στιγμή για κείνον, μόλις έμαθα τα δύσκολά του, κλείνει η μεγάλη παρένθεση), στο Νοσοκομείο.
Πού αλλού;
Εκεί κι αν χρειάζονται πομπές με την εικόνα της Παναγιάς!

Φτάσαμε, παρκάραμε, η πρώτη μου εξήγηση ήταν: «θ’ ανάψω πρώτα το μικρό προσκυνητάρι και μετά της Παναγιάς! Δε θα κάνω πάνω από δέκα λεπτά, μη μου αρχίσεις και γκρινιάζεις, πες ότι πήγα εκκλησία!» του είπα.
«Ας πήγαινες! Σου είπα εγώ, όχι;»
«Όχι, δε θα έλεγες, αλλά θα σου την έσπαγα, σε ξέρω, οπότε είμαι εδώ, μαζί σου και για τσίπουρα μετά, αφού γουστάρεις, πάλι!
Δεν γκρίνιαξε, αυτό προλαβαίνω, πια! Εξηγούμαι νωρίτερα. Κατεβήκαμε, έψαχνα την τσάντα μου, να βρω τα «σύνεργά» μου, προχωρούσα, προχωρούσα, πουθενά προσκυνητάρι!
Ο άντρας μου καθυστερούσε στο αμάξι, να περνάει ο χρόνος…

Ε, ρε, παιδιά!
ΚΑΙ μόλις το βλέπω, τι να σας πω;
ΤΙΠΟΤΑ!
Έκλαψε η ψυχή μου!

Με βρήκε ο άντρας μου, εκεί, να φωτογραφίζω και να «πονάω».
«Θα έπεσε, κι έσπασε», μου είπε.
Ποιο να έπεσε;
Τι ήταν το προσκυνητάρι να πέσει;
Ποτήρι;

Κι αν έστω, κάποιος το έσπασε, γιατί μόνο του δεν γίνεται, γιατί το άφησαν εδώ;
ΓΙΑΤΙ;
Δε λέω για τον Δήμο. Οι υπεύθυνοι του Νοσοκομείου, ακόμα και οι μη, δεν το είδαν;
Κανένας δεν νοιάστηκε;
Κανένας δεν πόνεσε να το βλέπει σαν σκουπίδια και σαν δοχείο απορρημάτων;

Βρήκα δυνάμεις να προχωρήσω.
Κοίταξα από μακριά την Θεοσκότεινη Παναγιά, η φλόγα αναβώσβηνε:
«Κάνε υπομονή, Παναγιά μου, μετά θα ‘ρθω. Έχουμε ασθενή και ήδη, διαλύθηκα.»

Χάρηκε ο άντρας μου που δεν τον καθυστέρησα, όπως νόμιζε και προχωρήσαμε προς την είσοδο του Νοσοκομείου.
Ευτυχώς που έφεγγε η ταμπέλα, κάποια φώτα του Δήμου, κάποια παράθυρα του Νοσοκομείου και τα κοκορίκια απ’ τα ταξί!
Έλεος! Τι σκοτάδια ήταν αυτά;
Νύχτα ήταν!
Πού πήγαμε; Σε σκοτεινό πάρκο ή σε είσοδο Νοσοκομείου;
Ξέχασαν να τα ανάψουν;
Έτυχε και κάηκαν;
Δεν ξέρω!
Πάντως, όλο το προαύλιο της εισόδου, θύμιζε νεκροταφείο, κι ο κόσμος εκεί κάτω, που καθόταν στα παγκάκια, κι άλλοι περιφέρονταν, είμαι σίγουρη πως είχαν ανάγκη από ΦΩΣ!
Απ’ το Φως που δίνει ελπίδα!
Δεν πήγαν σε μπαράκι, σε Νοσοκομείο πήγαν και σίγουρα από ανάγκη!
Έλεος!

Όλα καλά με τα μέσα, αλίμονο, αν πω κουβέντα, είχε πολύ φως και νομίζω και χαίρομαι, όχι και πολλούς αρρώστους!
Μακάρι όλοι οι άνθρωποι να είναι γεροί και στα σπίτια τους!

Φεύγω, λοιπόν, ένα δεκάλεπτο νωρίτερα, απ’ τον φίλο μας, για να πάω χαλαρή στην Παναγιά μου και Παναγιά μας, όσοι Την πιστεύετε!

Σκοτάδια πάλι, τρεμόσβηνε ακόμα η φλόγα του καντηλιού, με περίμενε…
Μα, τι καντήλι είναι αυτό;
Ποιος χάρισε στην Παναγιά μας, τόση σκιά στην φλόγα της;
Τα τόσο προστατευτικά είναι για ρομάντζα ή για δάση που εύκολα καίγονται…

…Άλλα, δε λέω.
Τι να πω;
Σε ποιον να πω;
Δεν υπάρχει ένας «υπεύθυνος»!
Υπεύθυνοι είμαστε όλοι εμείς, που βλέπουμε στραβά και δεν μιλάμε και δεν αντιδράμε.
Σ’ όσες εκκλησιές κι αν πάμε, από κάτι τέτοια «απλά», είναι χαμένος ο Παράδεισος…
Ακόμα και πολλοί «οδηγοί» μας, απ’ έξω θα είναι, μαζί μας… παρέα, να κοιτάζουμε τις φωτιές και να καιγόμαστε…

Την έχουν «σκοτεινιάσει» πολύ αυτή την Παναγιά, του Νοσοκομείου.
Χρόνια κλαίει.
Προτείνω να το αποσύρουν αυτό το εκκλησσάκι από κει, και να το πάνε σ’ ένα πάρκο.
Εκεί θα λάμπει, καλύτερα.
Βάναυση και αργή λεηλασία, ας μη μπερδεύετε με τις αγνές προσευχές, αρρώστων και συγγενών.

Είχα να πάω καιρό πολύ.
Τελευταία φορά είχα βρει ούρα… στο πάτωμα, κοντά στο καντηλάκι.
Νύχτα ήταν και τότε και βρώμαγε.
Προσπάθησα να τα μαζέψω, όσο γίνονταν…
Τότε κι αν πόνεσα…

Λυπάμαι που τα λέω, μέρα που ξημέρωσε και την γιορτάζουμε… τάχα!
Την κοροϊδεύουμε και το ξέρει.

Σ’ χώρα με, Παναγιά μου, που δεν είμαι τόσο δυνατή, ώστε να βγω στους δρόμους… «κάτι» σαν την Λουκά και να φωνάζω.
Ανάθεμα στην λογική που με κρατάει σε μια καρέκλα.

Προκαλεί, λέει, η Πίστη μας, συνάμα υπάρχουν και τρελάδικα…
Ναι, και στο Νοσοκομείο, έχει!
Έχει και Νεκροταφεία…
Γνωστά.

(Ξημερώματα 15Αύγουστου 2017, ημέρα Τρίτη.)