Ταμένο blog...
στίγματα κάποιων στιγμών
και θαυμάτων

Δευτέρα, 22 Φεβρουαρίου 2016

Ἱερά Μονή Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου καί Ἁγίου Ἐφραίμ

Ἱερά Μονή Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου καί Ἁγίου Ἐφραίμ

img8Ἡ Ἱερά Μονή τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου εὑρίσκεται εἰς τό Ὅρος τῶν Ἀμώμων (βουνό τῶν καθαρῶν) – Πεντελικόν, στήν περιοχήν τῆς Ξυλοκ έριζας, στήν ἀνατολική πλευρά τοῦ Πεντελικοῦ Ὅρους, εἰς τήν ἰδίαν θέσιν της ἀπό τοῦ 10ου μ.Χ. αἰῶνος λειτουργούσης παλαιᾶς ἀνδρώας Ἱερᾶς Μονῆς Εὐαγγελισμο ῦ Θεοτόκου.
Εἰς τό Πατριαρχικόν Σιγίλλιον τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου Νεοφύτου της 10ης Μαΐου τοῦ 1611, πού σήμερα φυλάσσεται εἰς τήν Ἐθνικήν Βιβλιοθήκην τῶν Ἀθηνῶν, ἡ Ἱερά Μονή φέρεται μέ τό ὄνομα Γενέσιον τῆς Θεοτόκου, Πατριαρχική Σταυροπηγιακή Μονή, ὅπως ἤδη ἀπό τοῦ ἔτους 1576 ἐπί Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου Ἱερεμίου Β’ ἐτιμάτο, πρίν μετονομασθεῖ ἀντικανονικῶς καί αὐθαιρέτως εἰς Ἁγίαν Παρασκευήν, ὑπό τινῶν Ἀλβανιτῶν.
Ἀπό τόν 10ο μ.Χ. αἰώνα εἰς τό Ὅρος τῶν Ἀμώμων – Πεντελικόν ὑπῆρχαν πάρα πολλά ἀσκητήρια, διασκορπισμένα σέ ὅλη τήν ἔκτασιν τοῦ βουνοῦ.
Ἡ Ἱερά αὐτή Μονή ἀνεσυστήθη ὡς γυναικεία τό ἔτος 1945 ἀπό τήν ἀείμνηστη Καθηγουμένη καί Κτιτόρισσα Μοναχή Μακαρία Δεσύπρη μέ τό ἴδιον ὄνομα τοῦ Γενεσίου τῆς Θεοτόκου καί τό ἔτο ς 1975 μετωνομάσθη δί’ Ὑπουργικῆς Ἀποφάσεως εἰς Ι.Μ. Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου ὅπως ἦτο τό ἀρχικόν ἰδρυτικόν ὄνομά της καί τό ὁποῖο ἀπεκαλύφθη θαυμαστῶς εἰς τήν Ὀσιωτάτην Μητέρα Μακαρία ὅπως θαυματουργικῶς τῆς ἀπεκαλύφθη καί τό Σκήνωμα τοῦ  Ἁγίου Μεγαλομάρτυρος Ἐφραίμ τοῦ Θαυματουργοῦ τό 1950.
Ἡ ταπεινή ἐκ Τήνου Γερόντισσα Μακαρία, ἀφ’ὅτου ἀνηφόρισε τό καλοκαίρι τοῦ 1945 στό Ὅρος τῶν Ἀμώμων διά νά ἀνάψει τό καντηλάκι στά χαλάσματα τῆς πάλαι ποτέ αὐτῆς Πατριαρχικῆς Σταυροπηγιακῆς Ι. Μονῆς, ἐπληροφορήθη ἐσωτερικῶς ὅτι «ὁ τόπος οὗτος Ἅγιός ἐστι», δί’ ὁ καί παρέμεινε ἐν αὐτῶ ἀδιαλείπτως μέχρι τήν ἐκδημίαν τῆς (1999), κάτω ἀπό τελείως ἀντίξοες συνθῆκες, μέ ἀφάνταστες στερήσεις, χωρίς σκεπάσματα, χωρίς πόρτες καί παράθυρα, ἀσθενοῦσα…
Ὅμως ὁ Κύριος της Δόξης τῆς ἐπεφύλασσεν ὑψίστην τιμήν, τήν θαυμαστήν ἀποκάλυψιν τῶν λειψάνων τοῦ Ἁγίου Ἐφραίμ, μετά πεντακοσίων χρόνων κατακρυψιν, τήν 3ην Ἰανουαρίου 1950, Ἀρχιερατεύοντος τοῦ μετέπειτα Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κ.κ. Ἰακῶβον, τότε δέ Ἀττικῆς καί Μεγαρίδος.
Τό πρωί ἐκεῖνο τῆς 3ης Ἰανουαρίου τοῦ 1950 ἡ Γερόντισσα Μακαρία μέ τή βοήθεια ἑνός ἐργάτη ἔσκαψε σ’ἕνα σημεῖο πού τῆς ὑπεδεικνύετο μυστικά καί πού, ὅπως φάνηκε, ἀπό τό  μισογκρεμισμένο τζάκι στόν τοῖχο, βρισκόταν τό κελλί κάποιου μοναχοῦ. Σέ βάθος 1,70μ. περίπου βρέθηκε τό Σκήνωμα τοῦ Ἁγίου, πού εὐωδίαζε. Τό ράσο τοῦ εἶχε παραμείνει ἄθικτο!
Ἕνα βράδυ, ἐκεῖ πού διάβαζε τόν Ἑσπερινό, ἄκουσε στήν ἔρημη αὐλή, ἀπό πίσω της βαρειά βήματα… Ἐνοίωσε πώς ἐκεῖνος πού περπατοῦσε στάθηκε ἔξω ἀπό τήν ἐκκλησία. Γυρίζει καί βλέπει ἕναν μοναχό ὑψηλό, ἀδύνατο, μέ μαῦρα καί ὀλίγον σγουρά γένεια, στό ἀριστερό του χέρι ὑπερίπτατο ἕνα λευκό φῶς ὑπερλάμπον, ἐνῶ μέ τό δεξί χέρι τοῦ εὐλογοῦσε. Τῆς λέγει: «Σ’εὐχαριστῶ πολύ. Ὀνομάζομαι Ἐφραίμ» καί χάθηκε.

inagefraim1
Ὁ Ἅγιος Ἐφραίμ γεννήθηκε στά Τρίκαλα τῆς Θεσσαλίας τό ἔτος 1384 στίς 14 Σεπτεμβρίου, ἑορτή τῆς Ὑψώσεως τοῦ Τιμίου Σταυροῦ μέ τό κοσμικόν ὄνομα Κωνσταντῖνος Μόρφης. Σέ ἡλικία 14 ἐτῶν, τό 1398, ἐγκατέλειψε μητέρα-χήραν καί (7) ἑπτά ἀδέλφια, ὕστερα ἀπό προτροπήν τῆς εὐσεβοῦς αὐτοῦ μητρός, προφανῶ ς διά νά ἀποφύγει τήν βιαίαν στρατολογίαν-«παιδομάζωμα», γιά τήν ἐπάνδρωσιν τῶν γενιτσαρικῶν σωμάτων, καί προσῆλθε διά νά μονάσει εἰς τήν Ι. Μονήν τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου, τήν ἀκμάζουσαν τότε ἐπί τοῦ Ὅρους τῶν Ἀμώμων της Ἀττικῆς. Ἀσκήτεψε καί μόνασε στήν Ἱερά Μονή ἐπί 28 χρόνια.
Κατά τό ἔτος 1424 οἱ Τοῦρκοι εἰσέβαλαν βιαίως εἰς τήν Ι.Μ. τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου ἐπί τοῦ Ὅρους τῶν Ἀμώμων καί ἐσφαγίασαν ἀγρίως τούς Πατέρας τῆς Μονῆς.
Ὁ Ἅγιος ἀπουσίαζεν εἰς τήν σπηλιάν τοῦ ἐπί τοῦ Ὅρους καί ἐπιστρέψας, ὅταν εἶδε τά σώματα τῶν Πατέρων ἐσφαγμένα ἐδῶ καί ἐκεῖ ἐθρήνησεν γοερῶς. Τόν ἑπόμενον χρόνον τήν 14ην Σεπτεμβρίου 1425, ἑορτήν πάλιν Ὑψώσεως τοῦ Τιμίου Σταυροῦ ἐπανῆλθον οἱ βάρβαροι Ὀθω μανοί καί εὑρόντες τόν Ἅγιον τόν συνέλαβαν καί τόν ἐβασάνιζαν ἐπί 8 ½ μήνας, μετά μεγάλης μανίας καί βαρβαρότητος. Τέλος, τόν ἐκρέμασαν ἀνάποδα σέ παλαιόν δένδρον μουριᾶς ἐντός του περιβόλου τῆς Μονῆς, ἀφοῦ διαπέρασαν στόν ὀμφαλόν τοῦ χονδρόν παλαιόν ξύλον ἀναμμένον καί ἀφοῦ τόν ἐκάρφωσαν μέ μεγάλα σουβλερά γύφτικα καρφιά. Ὁ Ἅγιος Ἐφραίμ ἐτελείωσε μαρτυρικῶς τήν ζωήν του ἀπό τούς Τούρκους τήν 5ην Μαΐου τοῦ σωτηρίου ἔτους 1426, σέ ἡλικία 42 ἐτῶν.
Τό 1950 ἡ μακαριστή Γερόντισσα Μακαρία πλαισιώθηκε ἀπό τίς πρῶτες προσελθοῦσες μοναχές καί ἀναστήσασα τήν παλαίφατη Πατριαρχική Σταυροπηγιακή Μονή, μέσα ἀπό πολύχρονους ἀγῶνες, κόπους καί στερήσεις, «τήν ἀνέδειξε σέ μεγάλο προσκυνηματικό κέντρο τῆς Παγκόσμιας Ὀρθοδοξίας, χάρη στή δύναμη τοῦ Θαυματουργοῦ Ἁγίου Ἐφραίμ», ὅπως ὁμολογοῦν σύγχρονα μεγάλα πνευματικά ἀναστήματα.
Σέ αὐτήν τήν «σύγχρονη κολυμπήθρα τοῦ Σ ιλωάμ», ἡ «Μητέρα Μακαρία», «ἡ Μάνα τῶν πονεμένων», ὅπως τήν ἀπεκαλοῦν οἱ ἴδιοι οἱ πιστοί, διότι ἔτσι τήν αἰσθάνονταν, σ’ ὅλο τόν ἐπίγειο βίο της, παρά τά ἀλεπάλληλα ἐμφράγματα πού εἶχεν ὑποστεῖ, τόν σακχαρώδη διαβήτη πού τήν ἐταλαιπ ώρει, καί τό θραῦσμα βλήματος, πού ἔφερε στήν κοιλιακή χώρα ἀπό τά χρόνια της Κατοχῆς, περιχαρής διηκόνει πάντα πιστόν πρ οσερχόμενον καί ἑξαιτούντα τήν Ἁγίαν προσευχήν της. Σχεδόν νυχθημερόν προσηύχετο καί ἐνουθέτει πνευματικά ὀρφανά, χήρας, διαζευγμένους, νέους καί ἀσθενεῖς, ἐπιστήμονας καί βιοπαλαιστᾶς, μοναχούς καί μοναχᾶς. Πανεπιστημιακοί διδάσκαλοι τῆς ἐζητοῦν νά εὐλογήσει τίς διατριβές τους, ἐκπαιδευτικοί τό ἔργο τους καί τίς οἰκογένειές τους.
Ἡ βαθύτατη πίστη της, ἡ εὐγένεια καί τό πράον του χαρακτῆρος της, ἡ διακριτικότητα, ἡ ἀνεξικακία, ἡ συγχωρητικότητα, ἡ «χωρίς ὅρια φιλανθρωπία» τῆς σημάδεψαν καθοριστικά τήν Ἁγία της Μορφή.
Ὁ μεγάλος Φώτης Κόντογλου γράφει τό Μάη τοῦ 1964 στόν «Ἑσπερινό» του γιά τό ἀγαπημένο μοναστηράκι τῆς Παναγιᾶς τῆς Ξυλοκέριζας «Ἁγιασμένος εἶναι ὅλος ἐκεῖνος ὁ τόπος…βγαίνει νά μᾶς καλωσορίσει ἡ ἡγουμένη Μακαρία, μορφή ὁσία… Τό σεμνό πρόσωπό της ἀκτινοβολά μέσα στό μαῦρο ράσο. Ἀληθινή καί ἄξια νύμφη τοῦ Χριστοῦ, λάμπει ἀπό τή χαράν πού χαρίζει ὁ Κύριος σέ κείνους πού τόν ἀγαπήσανε περισσότερο ἀπό γονεῖς καί ἀδελφούς… Ἡ πίστη καί ἡ προσευχή τῆς ἔκανε ν’ ἀνθίσει ἡ ξερή ἔρημο σάν κρίνο. Νεώτατη κι ὁλομόνα χη ἦρθε πρίν ἀπό χρόνια σέ τοῦτο τό ἔρημο καί ἄγριο μέρος καί κάθησε μέσα στά ἐρείπια πού φωλιάζανε τά τσακάλια. Ἐπί μῆνες δέν  ἔβλεπε ἄνθρωπο…
Ἡ γλυκειά κι ἥσυχη Μακαρία τράβηξε κοντά τῆς κάμποσες νέες μοναχές πού ἀφοσιωθήκανε σ’ αὐτή. Κι ὄχι μονάχα αὐτό, ἀλλά μέσα στή φτωχή φωλιά τούς βρήκανε καταφύγιο καί ἄλλα πουλάκια τοῦ Θεοῦ, 15 ὀρφανά, ἀπό ἑνός ἕως 18 χρονῶν. Ὤ πλούσια φτώχεια, πού ντροπιάζεις τόν φτωχό πλοῦτο, πού ἔχουνε οἱ πλούσιοι!....»
Πράγματι, χωρίς οἰκονομικούς πόρους συνετήρει μέχρι τό 1980 ὀρφανοτροφεῖο μέ 70 περίπου παιδιά σχολικῆς ἡλικίας, στά ὁποῖα παρεῖχε στέγη, τροφή, ἐνδυμασία καί παιδεία στοιχειώδους βαθμίδος, ὅσα δέ προκοπταν στά γράμματα, τά ἔφτασε μέχρι τῶν Ἀνωτάτων ἐκπαιδευτικῶν Ἱδρυμάτων καί σήμερα ὁμολογοῦν ὅτι τά «ἐχόρταινεν ἐκ τοῦ μηδενός».
Ἄν καί δέν εἶχε Πανεπιστημιακή μόρφωση, π ροέβη σέ ἔκδοση Πατρικῶν κειμένων, «Λόγοι ἀσκητικοί του Μεγάλου Βασιλείου» καί σέ σύνταξη Παρακλητικοῦ Κανόνο ς καί Ἀκολουθίας Χαιρετισμῶν πρός τόν Ἅγιόν της Ἐφραίμ, τόν ὁποῖον ὑπεραγαπᾶ. Τά θαύματα δέ τοῦ ὁποίου κατέγραφε καί ἐξέδωσε σταδιακά σέ (10) δέκα τόμους – σήμερα ἔχουν φτάσει τούς (16) δεκαέξι – πρός στήριξιν καί ἐνδυνάμωσιν τῶν πιστῶν.
makariaΣήμερα ἡ Ι.Μ. Εὐαγγελισμοῦ εἶναι γνωστή ἀνά τό Πανελλήνιον ὡς Ι.Μ. Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου καί Ἁγίου Ἐφραίμ.
Ἡ μνήμη τοῦ Ἁγίου Ἐφραίμ τιμᾶται στίς 3 Ἰανουαρίου, ἑορτή τῆς εὑρέσεως τῶν Ἱερῶν λειψάνων Τοῦ ὑπό τῆς Μακαριστῆς Μητρός Μακαρίας καί στίς 5  Μαΐου, ἑο ρτή τοῦ τέλους τοῦ Μαρτυρίου Του.
Ὁ Κύριος της Δόξης ἐπέτρεψε σέ βαθύτατο γῆρας στή Γερόντισσα Μακαρία νά σηκώσει μεγάλο σταυρό. Τόν σήκωσε μέ καρτερία καί σιωπή. Ἀντιμετώπισε τήν δοκιμασία μέ ὑπομονή, ὡς εὐλογία τοῦ Θεοῦ. Ἡ τελευτή τῆς ὑπῆρξεν ἀπολύτως ἤρεμη καί ὀσιακή, ἄλλωστε τήν εἶχε προείπει πρό 20ετιας κ αί πλέον.
Ἡ Ἁγία ψυχή της, ἀσφαλῶς χειραγωγημένη ἀπό τόν Ἅγιόν της Μεγαλομάρτυρα Ἐφραίμ ἀφοῦ μετέλαβε τῶν Ἀχράντων Μυστηρίων ἐπέταξε στούς Οὐρανούς, ὅπου καί ἀνῆκε. Ἦταν Παρασκευή, ἑορτή τοῦ Ἁγίου Γεωργίου τοῦ Τροπαιοπόρου 23-4-1999.
Σήμερα, τό πολυβασανισμένο Ὅσιο Σῶμα τῆς εὑρίσκεται  στόν ἀπόμερο Τάφο πού πρό ἐτῶν ἡ ἴδια εἶχε σκάψει εἰς τόν προαύλειο χῶρο τῆς Μονῆς τῆς ὁποίας ὑπῆρξε χάριτι Θεοῦ Κτιτόρισσα καί Καθηγουμένη ἐπί ἥμισυ αἰώνα, «γιά νά ἀφουγκρᾶται τίς ψαλμωδίες καί νά θεᾶται τά ἔνδοξα καί ἐξαίσια πού ὁ Ἅγιο ς ἐπιτελεῖ στούς μετά πίστεως προσερχομένους στήν Ἱερά Μονή Του».

Καθηγουμένη: Μοναχή Θεοδοσία Μαθιουδάκη
Μοναχές:  7

Τηλέφωνο:   22940-91202
FAX:   22940-50128
Ταχυδρομική διεύθυνση
ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ
190 05 ΝΕΑ ΜΑΚΡΗ
 
πηγή

1 σχόλιο:

Κατερίνα Σταματίου - Παπ είπε...

Μ' αρέσει που επιτέλους, βρήκα σελίδα που πρώτα αναφέρει το παλιό μοναστήρι της Παναγίας!
Ξεχνάει εύκολα ο κόσμος και επισκιάζει τα Ανώτερα!
Πρώτα η Παναγία και μετά ο Άγιος Εφραίμ!
Αυτό θα ήθελε, νομίζω και ο Ίδιος!
Πολύς κόσμος πάει Εκεί, τελευταία και ΑΝ, επισκέπτεται και της Παναγίας...

...Τα μπερδέψαμε... εμείς οι άνθρωποι.
Κανένας Άγιός μας, δεν θα ήθελε να επισκιάσει την Παναγία μας!
Γι' αυτό ίσως, "ΖΗΤΑΕΙ", την Δική ΤΟΥ, γωνιά, στον τόπο ΤΟΥ, στα Τρίκαλα!

Αυτά.
Ξανά, ο τίτλος:

"Ἱερά Μονή Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου καί Ἁγίου Ἐφραίμ"

για να το εμπεδώσουμε καλύτερα.