Ταμένο blog...
στίγματα κάποιων στιγμών
και θαυμάτων

Τετάρτη, 4 Μαΐου 2016

'Κράτημα" της Τετάρτης 4 Μαίου 2016

"Κράτημα" της Τετάρτης 4 Μαίου 2016

Με 1 (ΑΦΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΤΟΙΜΟ!)


Εσπερινός στο εκκλησάκι των Αγίων Εφραίμ, Παϊσίου και Πορφύριου 4 -5-16. (ΒΟΛΟΣ)

(Όχι, δεν θέλω να μού διορθώσει τραντάγματα, ήχους, κ.λ.π. Στα ΑΝΩΤΕΡΑ ΜΟΥ, δεν θέλω τεχνικές επεμβάσεις, γιατί έχω προσέξει πως αλλοιώνονται οι στιγμές μου. Ακόμα κι ένα απότομο κούνημα της μηχανής, εμένα μπορεί να μού θυμίσει ένα πρόσωπο, σπρώξιμο, κάτι! Δεν δημοσιεύω για να "μαζέψω" λάικ, με τίποτα! Απλά, το κάνω, στην σκέψη ότι έστω και ένας, μπορεί να "εισπράξει", "ΚΑΤΙ", δικό του, ακόμα και απ' τα δικά μου ενθύμια! Είπαμε: ΤΙΠΟΤΑ, απολύτως, δεν είναι δικό μας!) 
(Ώρα 1 και 50, κι ακούγεται και βροχούλα κι αεράκι!)


2 (ΑΘΑΝΑΤΗ), έτσι κι αλλιώς (4-5-2008) (ΕΚΕΙ)
Η Άλλη Μάνα, η Ελένη.

3

4

κ.λ.π.

(Να μπορώ να παραπέμψω, γιατί, έτσι κι αλλιώς, δεν προλαβαίνω, τίποτα στην ώρα του!)

4 σχόλια:

Κατερίνα Σταματίου - Παπ είπε...

Δεν ξέρω πως θα τα αριθμήσω, όταν θα καθίσω να τα γράψω, εν συντομία, τα βασικά.

Από χθες ήξερα, πως φίλοι προσκυνητές στη Νέα Μάκρη, που έκαναν Ανάσταση Εκεί, μού έφεραν λαδάκι και εικονίτσες, κ.λ.π. Τον οβολόν μου τον είχα δώσει, πολύ πριν, κ.λ.π. ο άντρας μου ξέχασε να μού τα φέρει και τα έφερε απόψε.

Το μεσημέρι που διάβασα την είδηση για το πουλί (το είδος) Ερωδιός που έφτασε στα Τρίκαλα, το μυαλό μου πήγε αμέσως, στον Άγιο Εφραίμ! Δεν ξέρω "γιατί".

Μετά είδα την είδηση του Εσπερινού, (και Αρτοκλασίας), πρόλαβα, πήγα.

Μετά, έχασα την αστική μεν, μα συνάντησα έναν άνθρωπο, που Τον έχει Προστάτη Του, και μου είπε, κάτι που δεν ήξερα, μα, μού φάνηκε και παράξενο... (όχι απίστευτο, Προσοχή, για να μην παρεξηγούμαι).

Είπε, ότι θα πήγαινε στην εκδρομή, στην Ολονυκτία στο Μοναστήρι και θα "έβλεπε" και τον εξορκισμό μιας κοπέλας!

Μετά ρώτησα κι άλλους. Είναι "κάτι" που δεν ήξερα.

Μια κοπέλα, ΚΑΘΕ χρόνο, λέει, αυτή την μέρα (4 Μάη) δαιμονίζεται και στην ΟΛΟΝΥΧΤΙΑ, Εξορκίζεται... και μετά, δεν ξαναέχει πρόβλημα, μέχρι του χρόνου!

Το ΘΑΥΜΑ το Πιστεύω, το ότι δεν ήξερα "κάτι" τέτοιο, με παραξενεύει, και δεν μπορώ να το "φανταστώ"... σε συνδυασμό με την ΟΛΟΝΥΧΤΙΑ, ΕΚΕΙ, ΑΠΟΨΕ!

Έψαξα στο γκουγκλ, δεν βρήκα τέτοια πληροφορία.

Ας με Σ' ΧΩΡΕΣΕΙ, δεν το ήθελα, τρόμαξα...!

"Έτσι είναι το ΤΑΜΑ!" μού είπαν!
Μα, τί ΤΑΜΑ, ήταν αυτό;

Υγ. Και κάνω ένα "κλικ" τώρα... Απίστευτο!
Ενδέχεται να ξέρω, γνωστό της κοπέλας...

ΜΑΖΙ ΤΗΣ, Άγιε Εφραίμ και ΜΑΖΙ ΜΕ ΟΛΟΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ που "ζητά" ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ, ΤΗΝ ΧΑΡΗ ΣΟΥ!

Αυτά, ένιωσα την ανάγκη να τα γράψω απόψε.

Τα άλλα δεν επείγουν, είναι και δικά μου Σημάδια, δεν θέλω να σας ζαλίζω. Θα φέρω κάποια στιγμή τα "ενθύμιά" μου, κι ας μην είναι τεχνικά καλά.

Μού αρκεί που έμαθα εγκαίρως και πήγα.
Μού αρκεί που βρέθηκα ΕΚΕΙ!
ΕΚΕΙΝΟΣ, ξέρει!

Κατερίνα Σταματίου - Παπ είπε...

Συμπλήρωσα και το βιντεάκι στην ανάρτηση και φυσικά, έδωσα το Νο 1, κι ας ήταν αλλιώς η ροή.

Βρέχει δυνατά!

Μ'"άρεσε" που ο Χριστός, έλαμπε!
Μ' άρεσε ο Λόγος του Πατέρα Μάξιμου! (ρώτησα και έμαθα το όνομά του).

Με πείραξε λιγάκι που μού είπαν κάποιες κυρίες, πως δεν έχω "δικαίωμα" να γράψω ονόματα, εφόσον δεν συμμετείχα στην Αρτοκλασία!
Μού θύμισε ένα Ιδιωτικό εκκλησάκι, κάποτε...
Όχι, δεν είναι έτσι η ΠΙΣΤΗ!
θα συμμετείχα... τέλος, πάντων!
Ο τρόπος με πείραξε, γιατί ήταν κατηγορηματικές! "ΟΧΙ! Δε γίνεται!"
Μού είπαν, να ρωτήσω, να μου πει η Καλόγρια.
Καλή της, ώρα, έτσι είναι, έγραψα χαρτάκι για το πρωί.

Κάποιες κυρίες φεύγοντας, έκαναν παράπονα, πως δεν το έμαθε ο κόσμος, γι' αυτό δεν είχε πολύ!

Τώρα που το σκέφτομαι, αν ήταν Ιδιωτική πρωτοβουλία, κι εγώ, εμένα, κακώς ζητούσα και ονόματα!

Ομολογώ, μπερδεμένη!

Και χάρηκα τόσο ΠΟΛΥ, που πέτυχα αυτό το εκκλησάκι ΑΝΟΙΧΤΟ!

Όλο απ' έξω περνάω, φωτογραφίζω, έτυχε να μού ανοίξουν κιόλας, ΕΤΥΧΑΝ πολλά και ξύπνια και όνειρα!

Τόμους με τον Άγιο Εφραίμ! Τόμους!

"Εγώ η ίδια, είμαι ένα ΘΑΥΜΑ, του Αγίου Εφραίμ!" είπα σ' έναν κύριο!

Συνεχόμενο βέβαια, μετά... ΑΝΕΛΑΒΑΝ και ΑΝΩΤΕΡΟΙ και με "κρατάνε" στη ΖΩΗ, ίσως, για να τα γράφω εδώ.

Εγώ, δεν ξέρω αν θα μάθω, εσείς, θα μάθετε... σίγουρα!

Όλα εδώ στη γύρα, είναι γραμμένα.

Δεν τα "κρατάω" για μένα.

Η Πίστη δεν διδάσκεται, δεν είναι επιστήμη, ΥΠΑΡΧΕΙ, γι' αυτό και Συμβαίνουν πολλά και "λογικότατα", γι' αυτούς που τα "αντιλαμβάνονται", όποτε...
Άλλος πιο αργά, άλλος πιο νωρίς, είπαμε, δεν είμαστε Άγιοι!

Ήδη, αυτή η ανάρτηση, μπορεί να θεωρηθεί "αμαρτία"!

Με την εικόνα που έχω δίπλα μου, όμως, ΑΝ ΗΤΑΝ, θα με είχε σταματήσει προ πολλού, ειδικά σ' αυτό το μπλογκ, που πάει ΑΝΩΤΕΡΩΣ!

Μπορεί να το εξαφανίσουν, βέβαια, μα έστω και ένας, μπορεί "ΚΑΤΙ" ΚΑΛΟ να πήρε!

Κατερίνα Σταματίου - Παπ είπε...

Να πρόλαβε, ήθελα να πω.
ΒΟΗΘΕΙΑ ΜΑΣ!

Γνώμη μου, Προσευχή που δεν θέλει μέσα της το ΚΑΛΟ, ΟΛΟΥ ΤΟΥ ΚΑΛΟΥ ΚΟΣΜΟΥ (κι όχι του κακού), νομίζω... δεν φτάνει ΨΗΛΑ!

Έτσι σκέφτομαι, το κάνω και στις προσευχές μου.

"Φύλαξε το δικό μου σπίτι, κι όχι του γείτονα", δε θα πω, ούτε μεθυσμένη! "Φώτισέ τον, να δει Καθαρά", θα το παρακαλέσω, ξανά και ξανά, ώς εκεί φτάνω. (Έφτασα να περιμένω να δικαιωθώ και 30 χρόνια! Έχω υπομονή, ΜΕΓΑΛΗ, ΥΠΑΡΧΕΙ και ΑΓΙΑ! Εδώ γύρα... είναι και οι Φωτοσκιάσεις Της, σε παλιά ανάρτηση.)

Η βροχή στον τσίγκο, σταθερή. Κανονική. Ίσα που να "δείχνει" πως συμφωνεί.

Καλημέρα μας, κι έκατσα για λίγο...!

Να... τα Θαύματα!
Δίνει μια ΔΥΝΑΜΗ, κι ας νόμιζες πως σέρνεσαι... από σωματικές αντοχές!

Αυτά!

Κατερίνα Σταματίου - Παπ είπε...

Δεν έκανα σιτάρι... Δεν το "μπορούσα". "Αλλιώς", φέτος,... πολλά ήταν "αλλιώς", Εσύ, γιαγιά, ξέρεις!

ΑΘΑΝΑΤΗ, μέσα μας, σταθερά!Και "έξω" μας, απλά... δεν "φαίνεται".

Δε "σκαλίζω", γιαγιά!

"ΑΝΑΠΑΥΣΟΥ..."